Ο σημερινός ομοσπονδιακός τεχνικός της εθνικής ομάδας του Κατάρ και πρώην τερματοφύλακας της Ράγιο, στη μοναδική συμμετοχή του συλλόγου στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ 25 χρόνια μετά από τον πρώτο ευρωπαϊκό ημιτελικό στην ιστορία της ομάδας.
Απόψε, σε ένα γήπεδο σε εργατική συνοικία του νότου της Μαδρίτης, η Ράγιο Βαγιεκάνο δίνει τον πρώτο ευρωπαϊκό ημιτελικό της ιστορίας της. Η μοναδική φορά που είχε φτάσει κοντά ήταν τη σεζόν 2000/01, όπου αποκλείστηκε στα προημιτελικά από την Αλαβές.
Ο Λοπετέγι ήταν εκεί. Υπερασπίστηκε την εστία απέναντι στην Αλαβές και τη Μπορντό και θυμάται εκείνη την πορεία:
«Θυμάμαι ότι κάναμε μια πολύ καλή χρονιά. Τότε υπήρχαν μόνο νοκ άουτ αγώνες, χωρίς ομίλους, και παίζαμε σε διαφορετικές χώρες, ως μια ομάδα χωρίς καμία εμπειρία σε διεθνείς διοργανώσεις».
Η πορεία ολοκληρώθηκε στα προημιτελικά απέναντι σε μια εξαιρετική Αλαβές, που έφτασε μέχρι τον τελικό εκείνης της διοργάνωσης, όπου ηττήθηκε από τη Λίβερπουλ με 5-4 σε έναν αξέχαστο αγώνα.
«Ήταν μια πολύ όμορφη χρονιά», θυμάται. «Όλοι όσοι αγαπάμε τη Ράγιο θα θέλαμε να είμαστε εκεί, αλλά δεν γίνεται. Από μακριά θα στηρίζουμε για να φτάσει στον ιστορικό τελικό»
Για τη σημερινή Ράγιο:
«Το μεγάλο της επίτευγμα τα τελευταία χρόνια είναι ότι διατήρησε μια σταθερή αγωνιστική δομή και αξιοποίησε στο έπακρο το ρόστερ της».
Ο Λοπετέγι γνωρίζει καλά και τη φιλοσοφία του συλλόγου:
«Ο οπαδός της Ράγιο είναι απόλυτα πιστός και αφοσιωμένος, είτε στα εύκολα είτε στα δύσκολα, σε όλες τις κατηγορίες. Είναι κάτι μοναδικό».
Για τον ημιτελικό:
«Οι μικρές λεπτομέρειες θα κρίνουν την πρόκριση. Και οι δύο ομάδες έχουν τα επιχειρήματα για να δυσκολέψουν τον αντίπαλο». «Μακάρι να είναι η Ράγιο».
Το 2001 λύγισε. Αυτή τη φορά, οι Μαδριλένοι είναι πιο κοντά από ποτέ.
