Υπήρχαν πολλοί λόγοι που θα δικαιολογούσαν πιθανή ήττα του Παναθηναϊκού από την ΑΕΚ στο ντέρμπι της Λεωφόρου. Έμεινε με δέκα παίκτες από το 17ο λεπτό με την αποβολή του Ερνάντεθ, απέναντι σε μια ΑΕΚ που έπαιζε για τον τίτλο, σε ένα γήπεδο όπου το κλίμα δεν είναι το πιο ευνοϊκό για τους παίκτες του Μπενίτεθ. Κι όμως, άντεξε. Ένας από τους πρωταγωνιστές αυτής της προσπάθειας ήταν ο Ανδρέας Τεττέη.
Ο 25χρονος επιθετικός αγωνίστηκε ως ο μοναδικός προωθημένος για 88 λεπτά. Σχεδόν για όλη τη διάρκεια του 90λεπτου που διεξήχθη υπό ασφυκτικές συνθήκες μετά την κόκκινη κάρτα και την πίεση που νιώθουν οι Πράσινοι. Παρόλα αυτά, στάθηκαν εξαιρετικά, με τον Τεττέη να παίζει μόνος του με επιτυχία απέναντι στην άμυνα της ΑΕΚ.
Η πιο επικίνδυνη στιγμή του ήρθε στο 39ο λεπτό. Από την τρομερή ενέργεια του Τεττέη και το παράλληλο γύρισμα προς τα μέσα, ο Κυριακόπουλος έπιασε ένα δυνατό σουτ και ο Στρακόσια απέκρουσε με το αριστερό πόδι. Μαζί με τις ευκαιρίες τού Καλάμπρια και του Μπακασέτα ήταν οι καλύτερες φάσεις και δημιουργήθηκαν από την ταχύτητα και τη θέληση του Τεττέη να φτιάξει κάτι για τους συμπαίκτες του.
Η φάση του 39ου λεπτού, αν είχε καταλήξει σε γκολ, θα μιλούσαμε για τον απόλυτο πρωταγωνιστή της βραδιάς. Ακόμα και χωρίς αυτό, η εικόνα του Τεττέη να αντιμετωπίζει μόνος του ίσως την καλύτερη αμυντική γραμμή του πρωταθλήματος και να την τρομοκρατεί, ήταν το χάιλαϊτ της βραδιάς.
Δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό, δεν έχει απομείνει να διεκδικήσει τίποτα. Κατάφερε να παίζει απλά και μόνο για τις εντυπώσεις, που όντως τις κέρδισε απέναντι στην ΑΕΚ. Αλλά στη Νέα Φιλαδέλφεια και στο πάρτι τίτλου που θα επιδιώξει να στήσει η Ένωση, αυτό δεν θα είναι αρκετό. Το Τριφύλλι πρέπει να κάνει πολλά περισσότερα για να φύγει αλώβητο και να μη ρισκάρει να καταστρέψει ακόμη περισσότερο μία ήδη αποτυχημένη σεζόν.
Όσο για τις δηλώσεις του Μπενίτεθ, που επανέλαβε ότι η τέταρτη θέση ήταν επίτευγμα και ότι νιώθει υπερηφάνεια για τους παίκτες του, δεν έχει πολύ νόημα να τις σχολιάσουμε. Είναι λογικό να υπερασπίζεται ο Ισπανός τη δουλειά και το γκρουπ του, όμως σε όλα πρέπει να υπάρχει ένα όριο λογικής και ο Ράφα το ξεπερνά. Μάλλον ηθελημένα…
