Έχετε σκεφτεί ποτέ τι σημαίνει πραγματικά η λέξη «ηλίθιος»; Η προέλευση της λέξης είναι πολύ πιο συναρπαστική απ’ όσο νομίζουμε. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τον όρο ιδιώτης (απ’ όπου και το ηλίθιος), για το άτομο που ζούσε μόνο για τον εαυτό του, αδιάφορο για τον δημόσιο βίο, ανίκανο να δει πέρα από τη μύτη του. Δεν είχε να κάνει με την άγνοια, αλλά με το πείσμα και το κλείσιμο απέναντι σε νέες ιδέες και ανθρώπους.
Μια μέρα, ο Σωκράτης προσεγγίστηκε από έναν άνθρωπο που πίστευε ότι είχε κάτι σημαντικό να του πει..
«Πρέπει να σου πω κάτι που όλοι ξέρουν», είπε με αυτοπεποίθηση.
Ο Σωκράτης απάντησε ήρεμα: Περίμενε, πριν σε ακούσω, έχω τρεις ερωτήσεις: Πού το άκουσες αυτό; Είσαι σίγουρος ότι είναι αλήθεια; Και αν έφερνε κάποιον που μπορεί να σε αντικρούσει, θα τον άκουγες”;
Ο άνθρωπος τα έχασε: «Γιατί να το κάνω αυτό; Είναι χάσιμο χρόνου». Και τότε ο Σωκράτης γύρισε στους μαθητές του και είπε: «Αυτός ο άνθρωπος είναι πεπεισμένος ότι ξέρει τα πάντα, δεν αμφιβάλλει για τίποτα και δεν θα ακούσει κανέναν.
Ορίστε, αυτός είναι ηλίθιος». Και κατέληξε: «Ηλίθιος δεν είναι αυτός που δεν ξέρει, αλλά αυτός που δεν θέλει να ξέρει».
Σήμερα, πόσο συχνά δεν ακούμε:
«Το είπαν στην τηλεόραση». Όλοι το λένε. Δεν χρειάζεται συζήτηση. Το είπε ο τάδε άρα έτσι είναι. Ζούμε σε μια κοινωνία που μετατρέπει την αλαζονεία σε αρετή και το πείσμα σε γνώση. Όταν πέφτω πάνω σε ανθρώπους που δεν ακούνε, θυμάμαι τον Σωκράτη και χαμογελάω. Ο χειρότερος ηλίθιος δεν είναι ο αμαθής, αλλά εκείνος που αρνείται να μάθει.
Το ανεκδοτάκι της ημέρας
Ένα βράδυ πηγαίνω σε ένα μπαρ με μια πανέμορφη γυναίκα. Μιλάμε για ώρα, της λέω για τη ζωή μου, προσπαθώ να τη γνωρίσω καλύτερα. Της προσφέρω και ένα ποτό. Σε κάποιο σημείο έρχεται ένας γοητευτικός άντρας και κάθεται μαζί μας. Μιλάνε για πέντε λεπτά. Αυτή ζητάει συγγνώμη, σηκώνεται μαζί του… και εξαφανίζονται στην τουαλέτα. Εκείνο το βράδυ κατάλαβα ένα πράγμα , μπορείς να έχεις την κατοχή της μπάλας όσο θέλεις, αλλά αν δεν σκοράρεις, χάνεις το παιχνίδι.
